Kaliumsulfaat snorhaar

Kaliummeststof is de meest voorkomende meststof voor ons. Weet u welke soorten meststoffen er zijn? Kaliumchloride, kaliumnitraat, kaliumsulfaat, kaliumdiwaterstoffosfaat en houtas zijn allemaal zeer goede kaliummeststoffen. Kaliumsulfaat wordt het meest gebruikt in boomgaarden. Het is wateroplosbaar, heeft een hoge benuttingsgraad en is matig geprijsd. Het kan kleur toevoegen aan de groei van fruit en de kwaliteit verbeteren.

Eén hectare boomgaard verbruikt ongeveer 150 kilogram per jaar. Het kan worden begraven, verspreid of gedruppeld. De gebruiksmethode is flexibel en handig. Kaliumsulfaat van goede kwaliteit kan ook worden gebruikt voor bladbespuiting. Het heeft duidelijke effecten op de uitzetting en het barsten van fruit en is ook zeer kosteneffectief. Er moet echter aandacht worden besteed aan de tijd en concentratie van gebruik. Kaliumsulfaat heeft veel voordelen en moet wetenschappelijk worden gebruikt.

Overmatig of frequent gebruik zal ook leiden tot verzuring van de bodem, wat leidt tot mangaanvergiftiging van gewassen of zwart worden en rotten van wortels. Daarom moet langdurig gebruik van kaliumsulfaat worden gecombineerd met sommige organische meststoffen, alkalische meststoffen, kalk en andere verzuringsmeststoffen. Het is het beste om het te gebruiken in rotatie met andere kaliummeststoffen, zodat de voeding uitgebreider zal zijn.

Allereerst zijn er twee hoofdcategorieën kalimeststoffen, de ene is enkelvoudige kalimeststof en de andere is samengestelde meststoffen die kalium bevatten. Veelvoorkomende enkelvoudige kalimeststoffen zijn kaliumchloride, kaliumsulfaat en kaliumsilicaat. Kaliumchloride: onderverdeeld naar herkomst, er zijn twee typen: rood en wit; het uiterlijk is verdeeld in blok, poeder en onregelmatige korrels; het kaliumoxidegehalte (uitgedrukt als K2O%) is over het algemeen 60% voor geïmporteerde producten en 57% of 60% voor binnenlandse producten. Kaliumsulfaat: over het algemeen witte kristallijne deeltjes of poeder. Sommige producten zijn licht gevarieerd vanwege onzuiverheden. Binnenlands kaliumsulfaat omvat die geproduceerd in Lop Nur of Taiwan, die over het algemeen 50% K2O bevatten, en die geproduceerd in Duitsland zijn 54%. Kaliumsilicaat: donkergrijs poeder, een industrieel bijproduct, het gehalte kan alleen worden bevestigd door middel van testen, over het algemeen is K2O 10% tot 14% en het is alkalisch. Veel voorkomende kaliumhoudende samengestelde meststoffen, het kaliumgehalte van ternaire samengestelde meststoffen is te zien op de verpakkingszak: N-P2O5-K2O. Binaire samengestelde meststof - kaliumnitraat: witte kristallijne deeltjes, zelden op de markt gezien. Ten tweede is het erg ingewikkeld om de authenticiteit van kalimeststoffen te onderscheiden, en het moet uiteindelijk worden opgelost door te testen. De eenvoudige identificatiemethode van kalimeststof die hier wordt geïntroduceerd, is slechts een kwalitatieve identificatiemethode, die het kaliumgehalte niet kan identificeren en een beperkt effect heeft. Een daarvan is de methode van het verbranden van ijzeren platen: leg een paar meststofdeeltjes (groot of klein) op een gloeiend hete ijzeren plaat en verbrand ze. Degenen die niet smelten, geen geur hebben en stuiteren bij verhitting, kunnen grofweg worden geïdentificeerd als kalimeststoffen. Als de ijzeren plaat wordt gekanteld zodat de meststofdeeltjes direct bij hoge temperatuur worden verbrand, verschijnen er gekleurde vlammen. Gouden en glanzende vlammen zijn natrium en lichtgele met lavendelvlammen zijn kalium. Er is ook een type poedervormige kalimeststof, die baksteenrood, lichtrood of wit kan zijn. De identificatiemethode is ook om het op een ijzeren plaat te verbranden. Kaliummeststoffen zijn onoplosbaar en geurloos; terwijl fosfaatmeststoffen lichtgrijs zijn en hoewel ze ook onoplosbaar zijn, hebben ze een geur. Aanvullende uitleg: Als de meststofdeeltjes op de ijzeren plaat smelten na hoge temperatuur en er dikke rook is, zijn die met ammoniakgeur ammoniumstikstofmeststoffen en die die alleen smelten zonder ammoniakgeur kunnen nitraten zijn; als de meststofdeeltjes op de ijzeren plaat niet smelten of springen, maar een zure of botgeur hebben, kunnen het fosfaatmeststoffen zijn. De tweede methode is om de verzadigde kaliummeststofoplossing op de draadring te dopen, deze op een vlam met hoge temperatuur te verbranden en de vlamkleur te observeren, maar het is moeilijk om de vlamkleuren van kalium en natrium te onderscheiden. Als u echter inferieure kaliummeststoffen buiten de routine op de markt tegenkomt, zoals kleine stukjes of poeders van kaliumveldspaat die niet zijn gezuiverd, kunt u het gehalte aan oplosbaar kalium alleen bepalen door middel van chemische analyse. De verbrandingsmethode alleen kan alleen kwalitatief zijn, niet kwantitatief, dat wil zeggen, het kan alleen het ware van het valse onderscheiden, maar niet het superieure van het inferieure. Daarom moeten boeren, wanneer ze ervoor kiezen om meststoffen te kopen, naar reguliere verkooppunten gaan om te voorkomen dat ze worden misleid.

Kaliumsulfaat is een veelvoorkomend anorganisch zout met de chemische formule K2SO4. De oplosbaarheid ervan wordt beïnvloed door veel factoren, zoals temperatuur, druk en interacties met opgeloste stoffen.

Oplosbaarheid is nauw verwant aan temperatuur. Over het algemeen zal de oplosbaarheid van kaliumsulfaat toenemen naarmate de temperatuur stijgt. Volgens literatuurgegevens is de oplosbaarheid van kaliumsulfaat bij kamertemperatuur (ongeveer 25) ongeveer 11,5 gram per 100 milliliter water. Als de temperatuur stijgt tot 100 graden Celsius, is de oplosbaarheid ongeveer 110 gram per 100 milliliter water. Het is te zien dat de oplosbaarheid van kaliumsulfaat bij hoge temperatuur veel groter is dan bij kamertemperatuur.

Omdat kaliumsulfaat een ionische verbinding is, zal het ontbinden in ionische vormen van K+ en SO4-2 wanneer het in water wordt opgelost. Dit ionendissociatieproces is endotherm. Daarom is oplosbaarheid ook gerelateerd aan opgeloste interacties. Vanwege deze eigenschap kan kaliumsulfaat worden gebruikt als een ijsontdooimiddel, waarbij warmte wordt geabsorbeerd in het proces van combineren met ijs, het smeltpunt van ijs wordt verlaagd en het smelten wordt versneld.

De eigenschappen van het oplosmiddel hebben ook invloed op de oplosbaarheid van kaliumsulfaat. Als bijvoorbeeld ammoniakwater als oplosmiddel wordt gebruikt, kan kaliumsulfaat reageren met ammoniakwater om ammoniumsulfaat te vormen. Daarom hangt de oplosbaarheid van kaliumsulfaat ook af van de samenstelling van het oplosmiddel.

De oplosbaarheid van kaliumsulfaat is het meest nauw verwant aan temperatuur. Naarmate de temperatuur stijgt, zal de oplosbaarheid ook toenemen. Tegelijkertijd zullen andere factoren, zoals de eigenschappen van het oplosmiddel, ook een bepaalde impact hebben op de oplosbaarheid. De hoge oplosbaarheid van kaliumsulfaat zorgt ervoor dat het op veel gebieden, zoals landbouw, chemische industrie, etc., veel wordt gebruikt.